085-7600023

Mijn blog

In het kader hieronder vind je een overzicht van de vijf meest recente blog berichten die ik op deze site heb geplaatst met direct daaronder mijn nieuwste blogpost. Ik vind het leuk om jullie reacties op mijn verhalen te lezen!

Om een van de andere artikelen te lezen, kun je op de desbetreffende titel klikken. Voor een overzicht van alle door mij geplaatste blogberichten op deze website klik je hier hier.

19 Jun 2017 - De Reis van de Held

14-jaar geleden was ik een ervaren, snelle en succesvolle zakenvrouw. Met het bedrijf waar ik voor werkte ging het steeds minder: er volgde reorganisatie en ontslagen. En ik was moe. Dood moe. In deze blog vertel ik je mijn persoonlijke verhaal hoe ik in mijn burn-out terecht kwam, hoe ik er uit ben gekomen en hoe ik mijn leven een andere wending gaf.

Regelmatig ga ik in retraite. Heerlijk vind ik het om tijd en aandacht voor mezelf te hebben. Even weg te stappen uit het dagelijks leven, de drukte, het moeten en het willen. Inmiddels heb ik diverse zen retraites en stilte retraites gedaan, waarvan de langste 10 dagen was met gemiddeld 10 uur meditatie per dag.

Als ik terugkijk, had ik mijzelf veel eerder dit soort retraites moeten gunnen. Heb jij al eerder een retraite gedaan en herken je dit gevoel? Of snak je naar een periode om te ‘resetten’ door een ingrijpende verandering in je leven zoals reorganisatie, ontslag, echtscheiding of overlijden van een dierbare?

Op retraite om aan mijn burn-out te werken

De eerste retraite was naar aanleiding van mijn burn-out in 2001. Na ruim 12 jaar werken in een commerciële omgeving met targets, reorganisaties en ontslagen was voor mij de koek van het een op het andere moment op.

Aanvankelijk weet ik mijn vermoeidheid aan allerlei omgevingsfactoren. Er waren ziektes bij familie en vrienden. Ik reed van hot naar her om ze allemaal te bezoeken. Die ziektes gingen over kanker, hartproblemen en het raakte me diep dat mensen waar ik van hield kantje boord lagen.

Uiteindelijk bleek de burn-out over mezelf te gaan. Door mezelf jaren lang in een prestatie omgeving neer te zetten, kende ik mezelf alleen nog maar als die snelle zakenvrouw. Er was een burn-out nodig voor mij om weer in contact te komen met wie ik nog meer was en wie ik ten diepste ben.

Het stadium van rustig aandoen was ik gepasseerd

Aangezien ik iemand ben die overal vol voor gaat en nee als startpunt ziet om ja voor elkaar te krijgen, ben ik aanvankelijk ook zo met mijn burn-out omgegaan. Het duurde zeker twee maanden voordat ik überhaupt accepteerde dat ik het had. ‘Toevallig” had een vriendin twee weken voor het moment dat ik uitviel gezegd dat zij een psychologe kende waar je ook terecht kon voor zingevingsvraagstukken. Dat leek mij wel interessant en een afspraak was snel gemaakt.

Tegen de tijd dat de afspraak aan de orde was had ik mijn werk opgebeld en snikkend aangegeven dat het tijd werd om wat rustiger aan te doen. Tijdens een gesprek bij mij thuis, dat snel op dat telefoongesprek volgde, werd mij compassievol medegedeeld dat ik het stadium van rustig aandoen al ver had overschreden. Ik moest met onmiddellijke ingang thuisblijven om te onderzoeken wat er met me aan de hand was.

Een lange lijst van oorzaken

De psychologe hield zich niet alleen bezig met zingevingsvraagstukken, maar ook met burn-out. De vragenlijst waarop ik kon aankruisen welke ‘life events’ ik had meegemaakt die konden leiden tot burn-out, was langer dan ik had kunnen bedenken.

Ik had echt geen idee wat de oorzaken zouden kunnen zijn die te maken hadden met mijn eigen leven. Op de lijst stond onder meer verhuizing, trouwen, echtscheiding, ontslag, problemen met je leidinggevende, reorganisatie, ziekte bij familie of vrienden en ga zo maar door. Ik ben op een gegeven moment maar opgehouden met aankruisen. Het drong langzaam tot me door. Ik was aan de beurt.

De eenzaamheid en het verdriet

Vanaf dat moment duurde het nog een maand of twee voordat ik accepteerde dat ik burn-out was en dat er niets anders op zat dan me er bij neer te leggen. Vastbesloten dat ik me er wel uit kon werken ging ik vol enthousiasme in retraite, naar Frankrijk.

Ik herinner me nog de huilbuien in de auto onderweg daar naar toe. Ik nam afscheid van vrienden en familie, terwijl mijn prachtige leaseauto over de weg voort raasde. Ik voelde me eenzaam. Wat ik me vooral herinnerde van die periode is dat niemand me echt begreep en ik zelf begreep het ook niet dus tja…

Mezelf opnieuw ontdekken

In Frankrijk aangekomen ging er een nieuwe wereld voor me open. Ik leerde te mediteren, merkte dat ik met de energie die ik voelde in mijn handen mijn maagpijn kon helen en ontdekte via diverse behandelingen hoe ik omging met stress.

Vooral de haptonomie sessies herinner ik me nog goed. Het was de bedoeling dat ik contact maakte met de pijn, zodat ik de pijn kon loslaten. In plaats daarvan bewoog ik er van af. Een levensles. Een pijnlijke, letterlijk.

Dat was het begin van diepgaand zelfonderzoek waarin ik weer heb leren voelen. Ook ontdekte ik mijn intuïtie kwam en leerde daar steeds meer op vertrouwen. In de jaren die volgden heeft dat proces zich steeds verder verdiept.

In retraite

Na de eerste retraite in Frankrijk heb ik me een aantal jaren ondergedompeld in persoonlijke ontwikkelingstrainingen. Dit waren blokken variërend van 3 tot 6 dagen achter elkaar gedurende een periode van 2 jaar. Die trainingen waren opgebouwd uit lichaamswerk in de ochtend gevolgd door een ontbijt. Daarna was er een groepsbijeenkomst.

Ik herinner me nog mijn nieuwsgierigheid naar wat ik over mezelf zou gaan ontdekken. De onzekerheid ook over wat ik tegen zou komen. En tegelijkertijd merkte ik dat ik gefascineerd werd door het proces waarin de mensen in mijn groep zichzelf tegenkwamen.

Door middel van allerlei technieken zoals visualisaties en creatieve werkvormen werden dingen naar boven gehaald. Vakkundig werden we begeleid in een proces van ontdekking en heling. Het ging dus niet om praten ‘over’ maar over voelen en ervaren.

Ik gaf mijn leven een 180 graden draai

Ik vond het prachtig om dat proces van iedereen te volgen en er ontstond een diep verlangen om dit soort processen zelf ook te kunnen begeleiden. Ik wilde wel een degelijke achtergrond hebben om dit te kunnen doen en koos daarom, dit keer gebaseerd op mijn gevoel en intuïtie, voor twee 4-jarige opleidingen bij de Nederlandse Academie voor Psychotherapie in Amsterdam.

In deze periode die ruim tien jaar duurde heb ik veel mensen geholpen om zichzelf op diep niveau te ontmoeten. Ik ben uiteindelijk ook docent geworden op de opleiding en trainer in persoonlijke ontwikkeling van verschillende mensen uit het bedrijfsleven. Daarnaast heb ik acht jaar een zelfstandige praktijk gehad voor kinder- psycho- en hypnotherapie.

Een zeer verrijkende periode in mijn leven en een periode waarin ik veel voor andere mensen heb mogen betekenen.

Het is een dankbaar proces om anderen bij hun kern te brengen, iedere keer weer. Ik ga nog steeds op retraite voor mijn eigen proces. Daarnaast organiseer ik zelf ook retraites en neem ik anderen mee om zichzelf weer te vinden, beschikking te krijgen over hun vastgezette energie en opnieuw levensgeluk te ervaren.

Wat is jouw manier om tijd en aandacht voor jezelf te hebben? Om even weg te stappen uit het dagelijks leven, de drukte, het moeten en het willen?

Ik ben heel benieuwd naar jouw ‘me-time momenten’ en/of de uitdagingen die je hebt om echt tijd voor jezelf te maken. Deel ze hieronder door te reageren of stuur mij een email als je dat liever persoonlijk deelt. Ik geef je graag tips die jouw helpen de stress uit je leven te halen.

Warme groet,

Jacqueline
Geplaatst op 07 Nov 2016 door Jacqueline


<< Vorige 1 2 3 4 5 Volgende >>

psycholoog gooi
Jacqueline Evers
  • Geregistreerd therapeut
  • Afspraak op korte termijn
  • Vergoedingen mogelijk
Vraag of interesse?

Neem dan vandaag nog even vrijblijvend contact met mij op.
Ik hoor graag van je!

contact
Ik ben lid van:
psycholoog registratie NVPA registratie RBCZ van psycholoog Gooi